Artikel Plaatsen

Breng hier uw artikel onder de aandacht!

Dwangklachten, is er wat aan te doen?

Ongeveer 2% van de bevolking lijdt aan dwangneurose. Kenmerkend voor dwangneurose zijn angstgedachten en dwangrituelen.

Vaak is de ziekte overgeërfd van ouders of grootouders. Tevens hebben veel mensen met depressieklachten ook last van dwangklachten. Verder komt dwang veel voor bij mensen met Gilles de la Tourette.

Soms is de dwang erg heftig. Dwang kan zo heftig zijn dat een patiënt minuten bezig is met het uitvoeren van de dwanghandelingen. Uit schaamte kan een patiënt zich gaan terugtrekken.

Een vorm van de dwangneurose is smetvrees. Mensen met smetvrees zijn bang om besmet te raken of om anderen juist te besmetten. Men zal daarom steeds aanraking proberen te voorkomen of ontwijken. Men kan steeds eigen bestek gaan gebruiken, omdat bestek dat door een ander is gebruikt “besmet” kan zijn.

Verder komt controledwang vaak voor. Hierbij zullen dwanghandelingen uitgevoerd worden die gericht zijn op het controleren van dingen. Bijvoorbeeld of men bij het verlaten van het huis de deur wel goed op slot heeft gezet. Daarbij komt het voor dat de patiënt steeds controleert of de gaskraan wel dichtgedraaid is.

De dwangrituelen nemen veel tijd in beslag. Wanneer de patiënt zich uit schaamte gaat terugtrekken komt hij of zij in een sociaal isolement terecht. Een psychiater kan helpen om de dwangrituelen weer enigszins in te perken.

Exposure en responspreventie is een methode die goed werkt tegen dwangklachten. De patiënt leert de dwanghandelingen af bij deze behandelvorm. Een groot voordeel is dat men dit kan doen zonder medicatie.

Medicatie kan in bepaalde gevallen een goede oplossing zijn. Wanneer de dwangneurose ook gepaard gaat met depressie (en dit komt veelvuldig voor) heeft deze methodiek zelfs de voorkeur. In veel gevallen gaat het dan om angstremmende medicijnen zoals oxazepam.

Linkruil.org

Comments are closed.